X
تبلیغات
مکث - لات های قدیم!

خود را در گیر واژه ها نکنیم کمی آنطرفتر مفاهیم دارند جان می بازند

 

لات گیری یا لات بودن هم یک حکایتهای داشت اون روزهای نه چندان دور، نه چون لات های این زمونه که از لات بودن فقط سرپا ادرار کردنش را یاد گرفته اند! اون قدیم ها همه چیز حرمت داشت ،یک مرامهای نانوشته ای بود و یک ادا و اصولی.

 آدمها مرام داشتند حتی تو خلافشون!، قانون های نانوشته ، قاموس هایی که هیچ جا ثبت نمی شد اما سندیت داشت به اندازه مردانگی. حتی میون  معتادها هم مرامی بود، وجدانی بود! اگر یک وقتی معتادی رو تو خیابون می دیدی که سیگار دستش بود اگر می خواستی سیگارتو روشن کنی می رفتی جلو می گفتی: آتیشتو بده! تو همون نشئگی نیگات می کرد و می گفت: به آتیش ما؟! نه داداش! و سیگارشو نمی داد جاش کبریت  می داد که هم آتیش نداده باشه بهت اما روتو زمین ننداخته باشه! حرفشون این بود که طرف سیگاری نشه با آتیش سیگار من.  در واقع با آتیش من نسوزه برا همین هم هست که می گند به آتیش فلانی سوخت!

می گفتند دود تعارف نداره وقتی می نشستند تریاک می کشیدند هیچوقت به کسی تعارف نمی کردند و همون اول کار می گفتند دود تعارف نداره یعنی خواستی بیا نخواستی نیا باز نمی خواستند تو به آتیش اونا بسوزی!

لات های قدیم واسه هر کس عربده نمی کشیدند، فحش دادن هم مرام خودش رو داشت، می گفتند: زن تو خیابونه ،ناموس مردم وایساده!

ریش و سبیل ها یک راسته ی باز ار رو قرق می کرد همین بود که مردها سبیل نمی زدند اینه که می گن طرف سبیل یا ریش گرو گذاشته! جنس می بردند نسیه تار سبیل گرو می گذاشتند. نه مثل الان که سبیل که هیچی زیر ابرو رو هم بر می دارند .

جسارتا یکی! این وسط انگار همه چیزمان را برداشته حتی همان تتمه مردانگیمان را

پ.ن۱: تبریک به پرستو ابریشمی برای انتخاب شدنش به عنوان یکی از فعال ترین مربیان کوهنوردی استان تهران

پ.ن۲: مطلب جالبی در وبلاگ نوبهار زندگی  الان دیدم خواندنش را اتوصیه می کنم.

فرشید

+ تاريخ شنبه شانزدهم اردیبهشت 1391ساعت 7:46 نويسنده لیلی |