اینروزها میان همهمه ی روزمرگی که به تدریج در اذهانمان رسوخ می کند، یکی از زیباترین کارها تالیف قلوب و گسترش دوستیهاست ، به همین منظور نیازمند فضائی هستیم که بتوانیم نظراتمان را دور از تشنج بیان کنیم. باید فضائی حقیقی باشد که با حضور دیگر چهره های پشت ِ مانیتور باور کنیم می شود نقد کرد آن هم  به انصاف!! می شود گفت : بی هیچ پرده پوشی ، آنجا که بخواهیم رشد بدهیم افکار را، اندیشه را،آنجا که هدفی نباشد جز ساختن و ساختن و ساختن!!!

می شود از کاستی ها بی هیچ ملاحظه ای حرف زد اما چونان که بتوان هماره دوست بود، جائی هست که می توان در آن  پیاله ای چای نوشید و بی تعارف حرف های یکدیگر را شنید در یک کلام :

می شود خاطرات را از دنیای مجازی بیرون کشید و به دنیای واقعی هم کشاند.

باید که  تضارب اندیشه کرد و گفتگو ... و این میان حریم ها را پاس داشت، می شود گفت بی هیچ تخریبی، بی هیچ قصد و نیت آلوده به غرضی....همه ی اینها می شود: اما در فضائی حقیقی بدور از کیبورد و مانیتور و هر آنچه به تفکراتمان رنگ مجازی میدهد!

آنچه که مسلم است "گاهی" در میان کوه نویسان و طبیعت دوستان مواردی پیش می آید که نوشتن نمی تواند روح کلام را به  اندازه قدرت گفتگویی رودر رو انتقال دهد. می شود  بسیاری از سو تفاهم ها را در یک گفتگوی رودر رو حل کرد  و حرف زد و نقد کرد در محیطی دوستانه اما با تیغ بی رحم نقد که هدفش جراحی غده ی بدخیم ندانستم باشد که ترمیم اشتباهات گردد که این خود نشان بالندگی است!

من اعتقاد دارم که صعود قلم یا شاید صعود وبلاگ نویسان کوهنورد! در جای خود حرکت خوبی بود برای نزدیک ترکردن کوهنویسان و کوهنوردان به یکدیگر،اما  این حرکتی است زیبا که سالی یکبار با آن وسعت  برگزار شده و امکان بیشتر برگزار کردنش در آن سطح  شاید سخت بیاید ، اما می شود قالبهای کوچکتری دید تا چنین حرکاتی تداوم پیدا کند که اثر بخشی بیشتری داشته باشد و ازآن جمله است " کافه کوه"

جائی که در آن  بلاگرهای کوهنورد در هر شهر می توانند گردهمایی کوچک و دوستانه ای داشته باشند و نتایج آن را جهت رشد و ارتقاء سطح نگرش دیگر دوستان در وبلاگ های خود منعکس کنند.

پیشنهاد کافه کوه  شاید یک پیشنهاد خام و اولیه است،  بنابراین دست همه ی دوستان را در راستای غنی تر کردن این پیشنهاد می فشرم و امیدوارم با همراهی و یاری و مساعدت شما بشود به ارتقا سطح دانسته های کوه و نزدیک کردن قلبها به یکدیگرو ارتقا دانش نوشتاری و گفتگوی بهتر گام های بیشتری برداشته شود.

و برای اولین قدم "کافه محمد تهرانی" یعنی همان جائی که این ایده در آن کلید خورد" اولین کافه کوه" خواهد بود، تا چنانچه در مورد زمان یا مکان آن تغییری لازم شود در همان دیدار توسط همگان نظر سنجی گردد، بنابراین قرارمان:

 "آخرین پنجشنبه دی ماه ساعت چهار بعد از ظهر در کافه کوه"


کافه کوه آخرین پنجشنبه دی ماه در انتظار قدوم ارزشمند شماست!

پ.ن1: کافه کوه هیچ مرامنامه ای ندارد...رسمی نیست و نمی خواهد رسمی شود !!! اتفاقاً کاملاً غیر رسمی و در محیطی دوستانه برگزار می شود و قرار است هیچگونه جهت فکری خاصی در آن جاری نباشد: تنها محلیست برای تبادل نظرات در جهت ایجاد درک متقابل!  وشاید مواردی که با رای اکثریت بدان اضافه می گردد:بزرگش نکنید و لطفاً قالب بدان ندهید چرا که کافه کوه از هرچه رنگ تعلق پذیرد آزادست!!!

پ.ن2:تنها به قدر ِ نوشتن ِ خاطرات ِ کافه کوه در مکث! قلم میزنم...و شاید گاهی دلنوشته ای بنگارم...مرا میهمانی گذری در این فضا بدانید که از ابتدا قصد ماندن ندارد.

پ.ن3: منبعد هر نوشته ای ازینجانب مزین به جمله ی درباره ی من در پروفایل این وبلاگ می باشد:

"هی رفیق! به دست نوشته هایم نگاه نکن...من آدم خوبه ی ماجرا نیستم!!!"


نویسنده: لیلی رهنما